Het is heerlijk om, al bijtend op je lip, op zoek te gaan naar de juiste woorden die precies zeggen wat je bedoelt en hoe je het bedoelt tegen wie je het bedoelt. Die juiste woorden. Het is heerlijker om woorden te schrijven die zo mooi zijn als woorden kunnen zijn. Het is nog heerlijker om woorden te vinden waartussen je kan doorlezen, tussen de vele en lange regels door. Woorden om door te lezen. Woorden om te bewaren en te koesteren. Woorden om later nog eens te lezen of te laten lezen, opnieuw en opnieuw. En nog eens meer. Tot ze helemaal vanbinnen en vanbuiten gekend zijn. Die zalige woorden. Maar het is het  heerlijkst om met je gedachten helemaal en alleen bij de persoon te zijn die je aan het schrijven bent en om je uiteindelijk de gelukzaligheid voor te stellen die de geaddresseerde zou kunnen voelen, wanneer hij of zij jouw woorden leest. Die woorden.