C’est un beau roman. C’est une belle histoire. C’est une romance d’aujourd’hui. Il rentrait chez lui, là -haut vers le brouillard. Elle descendait dans le Midi, le Midi… Ils se sont trouvés au bord du chemin sur l’autoroute des vacances. C’était sans doute un jour de chance…
Ils avaient le ciel à portée de main… Un cadeau de la Providence
Alors, pourquoi penser aux lendemains
Wat een mooi moment. Een ademloos gesprek. Met alleen maar vlinders om ons heen…
Ik weet niet wat je doet. Ik weet niet wie je bent. Maar ik voel me even niet aleen, niet alleen…
Wat een goed gevoel die speling van het lot
Ook al weet al na 1 dag de regen alle sporen weer uit te vegen. Het heeft toch een doel. Mijn dag kan niet kapot. Door de lach die ik heb gekregen…
Een moment ben je even deel van mij…
Wat een mooi verhaal…
C’est une belle histoire…
En het ligt besloten in je lach…
Il rentrait chez lui, là -haut vers le brouillard…
Het begin van duizend en één nacht, in een nacht…
En wat maakt het uit, als ik je nooit meer zie.
Jij hebt kleur aan mij dag gegeven…
C’était fini le jour de chance.
Ils reprirent alors chacun leur chemin…
En daar is het ook bijgebleven.
En iets anders verwachten we ook niet.
Een verhaal in een taal die de ziel direct verstaat waar het hart van opengaat en het bloed weer stromen laat.
Een moment niet alleen door de speling van het lot. Nee, de dag kan niet kapot. Zeg wanneer het nooit meer stopt…
Wat een mooi moment. Een ademloos gesprek…
En misschien zie ik je ooit nog terug…
C’est un beau roman. C’est une belle histoire. C’est une romance d’aujourd’hui. Il rentrait chez lui, aujourd’hui…
