Nu ook de bedankingsborden en affiches zo goed als allemaal verdwenen zijn, is de stemgekte een beetje tot veel gekoeld zonder blazen. Ik en u hebben weer algemeen mogen laten weten wat we door wie verwezenlijkt willen zien. Ik trok echter met een zeer onbehaagelijk gevoel naar het stemhokje en ik ben ervan overtuigd dat u daar ook overtuigd van bent. Benieuwd of dat onbehaagelijke gevoel even traag verdwijnt als het gekomen is.
Dit bericht is geplaatst op om donderdag 25 juni 2009 door 1:42 pm en is geplaatst onder Gedachten. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed.
Je kunt een reactie achterlaten; of een trackback van je eigen site.
