Hij was leuk. Hoe hij naar me keek Hoe hij met me praatte. Hoe hij mijn aandacht probeerde te trekken op elk moment en op eender welke manier. Hij was leuk. Hoe hij speels zijn arm rond mijn schouder sloeg. Hoe hij me plagend een berg dozen introk. Hoe hij lieve woordjes in mijn oor fluisterde. Hij was leuk. Omdat hij leuk was. In mijn gedachten.
Tot ik te weten kwam dat hij niet zo leuk was. Tot ik te weten kwam dat er ‘een vriendin’ was. Tot ik hem sindsdien nooit meer heb gehoord of gezien. In mijn gedachten.
Dit bericht is geplaatst op om maandag 15 juni 2009 door 12:04 pm en is geplaatst onder Gedachten. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed.
Je kunt een reactie achterlaten; of een trackback van je eigen site.
