Stokje …

*vangt datgene wat in haar richting wordt gegooid behendig op* 

Een stokje!? Dank u, Melissa. Bij deze neem ik even de tijd mijn cursussen te laten voor wat ze zijn en ‘dit ding’ tot een goed einde te brengen. Eens kijken … 

• Wat wilde je later worden, toen je je nog in je kinderjaren bevond? 

Als kleine meisje was ik constant met muziek bezig. Het was dan ook mijn grote droom om zangeres te worden. Achteraf bekeken is die liefde voor muziek en voornamelijk zang nog steeds niet verdwenen maar ben ik tot de constatatie gekomen wat het betekent voor mij en wat ik ermee kan bereiken. Enkel voor mij persoonlijk echter, gezien mijn plankenkoorts.

• Wat ben je uiteindelijk geworden? 

Nog steeds student. Momenteel zit ik in mijn derde en laatste jaar communicatie management en studeer ik hopelijk binnen enkele maanden af. Met een eerste diploma op zak maar nog enkele mogelijkheden tot verder studeren in nakende gedachten, komt er dus opnieuw een periode aan van keuzes maken. Ik zie mezelf uiteindelijk in een creatieve, sociale job waarin ik mijn talenliefde ten volle kwijtkan.

• Hoe wilde je er later uitzien, toen je je nog in je kinderjaren bevond?   

Ik wou stijl haar. En ik wou groot zijn.

• Hoe zie je er nu uit?

‘Roeneke’ zou me met deze vraag helpen met de simpele maar zeer filosofische woorden: jij bent zo! Concreet en zichtbaar betekent dit: een meisje van één (te kleine) meter tweeënzestig gezegend met donkerbruine ogen en donkerblond haar (dat in de zomermaanden danig ‘verlicht’). De structuur van dat haar is voornamelijk dik en krullend, wat me soms, van tijd tot tijd tot waanzin drijft. Dit tot grote verbazing van de naaste ‘oh wat ben ik jaloers op je haar’ omgeving.

• Hoe zag de man van je dromen eruit?     

Ik had toen nog geen man van mijn dromen. Die is er pas in puberjaren gekomen. Hij had zwart haar. En blauwe ogen. 

• En wat is het uiteindelijk geworden?   

Die blauwe ogen zijn nog steeds van het soort kijkers waarin ik met zeer veel graagte kijk. Maar met de jaren en de daarbij horende wijsheid kwam hoe langer hoe meer het besef dat ‘de man van je dromen’ zo veel verschillende vormen kon (en nog steeds kan) aannemen. Zo lang ‘het’ er is … Dat extra beetje meer dat hem of haar je dromen injaagt.

• Hoeveel kinderen wilde je later en op welke leeftijd?

Toen ik een klein meisje was, en ik volop met poppen (lees als ‘kindjes’) begon te spelen, droomde ik van een tweeling. Een jongen en een meisje die dan beste maatjes waren. Wanneer die er gingen komen, maakte niet zoveel uit, als ze er maar kwamen.  

• Wat is het uiteindelijk geworden, of wat zal het wellicht worden?

Ik heb nog geen kinderen. Dit zal waarschijnlijk ook niet voor zeer binnenkort zijn maar als het moment daar is, lijkt het getal drie me wel wat. Of ik nu een tweeling krijg of niet maakt me op dit moment niet zo veel meer uit, al lijkt het nog altijd wel leuk. Wat sinds enkele jaren wel door mijn hoofd speelt is het idee om minstens één kindje te adopteren, al staat dit uiteraard helemaal nog niet vast. Wat wel vaststaat is het feit dat het geweldig zou zijn indien mijn eerste dochter een Fleur zou zijn …  

• Wat was als kind je lievelingseten en wat lustte je totaal niet?

Ik ben al zo lang ik me kan herinneren (en dat is best wel lang) gek op chinees eten en heb ongeveer even lang een zeer grote hekel (met extra kotsneigingen) tegenover witloof.

• Lust je dat nu nog (niet), of heb je andere favorieten? 

Nog steeds eet ik uitermate graag chinees. Met rijst kan je mij dan ook altijd en overal plezieren. Ik eet weinig vlees, buiten kip en in mindere mate aardappelen maar lust eigenlijk vrij veel. Vrij veel behalve witloof. Nog steeds komt het kleinste haartje op mijn lichaam overeind bij het enkel nog maar rieken van die viezigheid … Bah!

• Aan wie zou je het stokje doorgeven? 

Een eerste exemplaar van het stokje gooi ik door naar Karel, een tweede naar Da Dame (omdat het stokje perfect past bij haar ‘nieuwe start’) en een laatste en derde exemplaar wordt naar Osahi gegooid, omdat ik meer en meer ga genieten van zijn schrijven.

*keert opnieuw naar haar cursussen*